Półwysep Helski - jak popularnie nazywamy Mierzeję Helską- oddziela Zatokę Pucką od pełnego morza.Jest to wąski, długi na 34 km piaszczysty obszar, ostro wcinający się w morze. Niektórzy nazywają go "bałtycką kosą" ze względu na nieco zagięty kształt, a kaszubscy rybacy zwą go "Krowim Ogonem". Z lotu ptaka półwysep wygląda jak zielona wstążka, obramowana złocistym pasem i rzucona w morze.W najwęższym miejscu, między Chałupami a Kuźnicą, ma zaledwie 150 metrów.
Hel pozostaje wciąż mierzeją tylko dzięki wysiłkom człowieka. W XIX wieku  gwałtowne sztormy przerywały mierzeję w kilkudziesięciu miejscach. W 1983 roku mieszkańcy półwyspu także zostali odcięci od stałego lądu.Na tym terenie wciąż toczy się walka morza i lądu, piasku i roślinności porastającej półwysep. Piasek nanoszony przez wiart i morskie fale w ciągu tysięcy lat połączył kilka niewielkich wysepek, tworząc mierzeję.

Ten proces trwa nadal. Na wydmach od strony morza próbują zakorzenić się rośliny, ale między kępami traw wciąż widać czysty piasek. Dalej od brzegu leżą szare wydmy pokryte warstwą próchnicy, a środek półwyspu porastają sosnowe lasy. Na terenach od strony Zatoki Puckiej można spotkać podmokłe łąki, a nawet torfowiska.Na plażach od strony Bałtyku piasek nagrzewa się wolniej i woda jest zimniejsza, natomiast plaże od strony zatoki - jedyne w Polsce zwrócone na południe - są cieplejsze dzięki osłaniającym je wydmom i lasom. Na tym niedługim skrawku Polski są położone urocze miejscowości letniskowe: Chałupy, Kuźnica, Jastarnia, Jurata oraz Hel, które co roku są odwiedzane przez tłumy turystów.Można tam wylegiwać się na dzikich plażach lub wypożyczyć żagle i wypróbować swoje umiejętności żeglarskie na płytkich wodach Zatoki Puckiej. Dziś Hel jest modnym kurortem, przyciągającym wczasowiczów czystymi plażami i swoistym klimatem. Jest tam baza polskiej Marynarki Wojennej, port rybacki i wojenny, filia Muzeum Morskiego z Gdańska,  pozostałości dawnych umocnień obronnych, latarnia morska i fokarium.